top of page

பூர்ணா சன்னித்தியம் - 2


ஸ்ரீசைலம் அணை திட்ட காலனியில் பக்தர்களின் எண்ணிக்கை பன்மடங்கு அதிகரித்ததால், சுவாமிஜி போச்சம்பாடுவிலிருந்து ஹடகேஸ்வரத்திற்கு திரும்பிய பிறகு, அவர்கள் சுவாமிஜியை திட்ட காலனியில் வசிக்குமாறு கேட்டுக்கொண்டனர். அந்த வகையில், 1973 க்குப் பிறகு, சுவாமிஜி சண்டிபேட்டாவில் தங்கத் தொடங்கினார் (இப்போது சுன்னிபெண்டா என்று குறிப்பிடப்படுகிறார்கள் ). பக்தர்கள் சுவாமிஜியிடம் சுன்னிபேட்டாவில் அவர்களுக்காக ஒரு ஆசிரமம் கட்டுவோம் என்று பல முறை வேண்டுகோள் விடுத்தனர். இருப்பினும், அவர்களின் உணர்வுகளை புண்படுத்தா வகையில் , ​​சுவாமிஜி இந்த திட்டத்தை மெதுவாக மறுத்துவிட்டார்.


ஸ்ரீ ராக்காடி பாபாவின் தெய்வீக அருளால், அவரது பாதுகைகள் 1969 இல் கலவையில் கண்டெக்கப்பட்டன . பாபாவின் பாதுக்கைகளை தனது வீட்டில் வைத்திருக்குமாறு சுவாமிஜி தனது பக்தரான பி.ஆர்.கே காருவிற்கு அறிவுறுத்தினார். பாபாவின் பாதுகைகளை தரிசனம் பெற, பல பக்தர்கள் அடிக்கடி பி.ஆர்.கே காருவின் வீட்டிற்கு வருவார்கள். பாபாவின் பாதுகா தரிசனம் கிடைத்தவுடன், ஒவ்வொரு பக்தனுக்கும் ஒரு அருமையான அனுபவம் கிடைத்தது மட்டுமல்லாமல், அவர்களின் எல்லா பிரச்சினைகளுக்கும் தீர்வு காணப்பட்டது. சுவாமிஜி சுன்னிபெண்ட்டாவில் வசிக்கத் தொடங்கிய பிறகு, பி.ஆர்.கே காரு ஒரு நாள் சுவாமிஜியை அணுகி, “சுவாமிஜி, குருபாதுகா தரிசனம் கொண்ட ஒவ்வொரு நபரும் ஒரு அழகான அனுபவத்தைப் பெறுகிறார்கள். குருபாதுக்கைகளுக்கு ஒரு ஆசிரமம் கட்டுவது நல்ல யோசனையாக இருக்கும் . பாபாவின் பாதுகை தரிசனத்திற்காக பக்தர்கள் ஆஸ்ரமத்திற்கு வருவதற்கும் வசதியாக இருக்கும் ”என்றார்.


அதற்கு சுவாமிஜி, “ஓ, நீங்கள் இப்போது ஒரு ஆசிரமம் கட்ட ஒரு புதிய காரணத்தைக் கண்டுபிடித்தீர்களா? இது உங்களுக்கு அவ்வளவு சுமையாக இருந்தால், அந்த பாறையின் மீது பாதுக்காக்களை வைக்கவும் ”,என்றுகூறி அருகிலுள்ள ஒரு பாறையை சுட்டிக்காட்டினார். பி.ஆர்.கே காரு அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு அதிர்ச்சியடைந்து, “சுவாமிஜி! குருபாதுகாக்களை நாம் எப்படி ஒரு பாறையில் வைக்க முடியும்? எங்களுக்கு ஒரு பீடம் தேவை, இல்லையா? ”என்றார் . அதற்கு பதிலளித்த சுவாமிஜி, “ என் குருவுக்கு உலகம் முழுவதும் ஒரு பீடம் தான் ”என்றார்.


பி.ஆர்.கே காரு மேலும் கேட்டார், "சுவாமிஜி, விளக்கு ஏற்றுவதற்கு எங்களுக்கு எண்ணெய் மற்றும் பிற பொருட்களும் தேவை, இல்லையா?"என்றார் . அதற்கு சுவாமிஜி, “அங்கே சூரியனும் சந்திரனும் இல்லையா? அவை அணைக்க முடியாத விளக்குகள், அவை எப்போதும் என் குருவின் அருகில் பிரகாசிக்கும். இந்த உலகில் உள்ள ஒவ்வொரு பசியுள்ள ஆத்மாவாலும் பெறப்பட்ட மனநிறைவு எனது குருவுக்கு உண்மையான நைவேத்யம் ”என்றார் . ஆஸ்ரமம் ஸ்தாபிக்க சுவாமிஜி சில நிபந்தனைகளை வகுத்தார். ஆசிரமத்தின் பெயரில் பணம் சேகரிக்கப்படாது என்று அறிவுறுத்தினார். எந்த ஆடம்பரமும் இல்லாமல், ஆசிரமம் ஒரு குருபாதுகா க்ஷேத்திரமாக மட்டுமே இருக்கும், ஆன்மீகத்தை நாடுவது அதன் ஒரே நோக்கமாக இருக்கும் என்றார்.


பல சந்தர்ப்பங்களில் சுவாமிஜி கூறியிருந்தார்,


“எனது குரு தான் படைப்பாளர். அவருக்கு கொடுக்க மட்டுமே தெரியும், ஆனால் பெற்று கொள்ள தெரியாது . குருவின் ஆசீர்வாதத்தால் மட்டுமே இயக்கும் இடத்தில், அவர் மட்டுமே ஆட்சியாளர். அத்தகைய ஒரு புனிதமான இடத்தில் பணத்தை குவிப்பது அவருடைய கிருபையிலிருந்து விலகிவிடும். தெய்வீக தாயின் விருப்பம் இல்லாமல், யாரும் இங்கு வர முடியாது. அன்னபூர்ணா தேவி தனது ஆசீர்வாதங்களை பொழிந்தால் மட்டுமே உணவை வழங்குங்கள் ”

என்றார்.


அந்த வகையில், சுவாமிஜியின் ஆசீர்வாதங்களுடன் கட்டப்பட்ட ஆசிரமம், காலப்போக்கில் மாறிக்கொண்டே இருந்தது. முதன்முறையாக ஆசிரமக் குழுவை அமைக்கும் போது, ​​சுவாமிஜி தலைவராக ராமி ரெட்டி காருவையையும் மற்றும் செயலாளராக ஜி.என்.ஆர் (ஜி நரசிம்மராவ்) காருவையும் நியமித்திருந்தார். பல சந்தர்ப்பங்களில், ஆசிரமம் குருபாதுகாவின் அருளால் மட்டுமே இயங்குகிறது என்றும், குழுவை நிறுவுவது ஒரு வழக்கம் என்றும் சுவாமிஜி மீண்டும் கூறினார்.


பாபாவின் பாதுகைகளுக்கு குருபூஜை நிகழ்த்தும் கே.பி.வி.ஜி காரு

அதே நேரத்தில், அப்போது புகழ்பெற்ற கலைஞராக இருந்த கங்காதர் காரு , சுவாமிஜியின் தரிசனம் செய்ய வந்து, ஸ்ரீ ராக்காடி பாபாவின் ஓவியம் தயாரிக்க அனுமதிக்குமாறு சுவாமிஜியிடம் கோரிக்கை விடுத்தார். சுவாமிஜியின் ஒப்புதலை பெற்ற பிறகு, கங்காதர் காரு ஒரு பழைய புகைப்படத்திலிருந்து குறிப்பு எடுத்து, ஒட்டகத்தின் தோலில் இருந்து தயாரிக்கப்பட்ட கேன்வாஸில் ஸ்ரீ ராக்காடி பாபாவின் படத்தை அழகாக வரைந்தார். இருப்பினும், அவர் பாபாவின் கண்களை வரைவதற்கு முடியாமல் சுவாமிஜியிடம் முறையிட்டார். பின்னர், அந்த படத்தில் பாபாவின் கண்களை சுவாமிஜி தானே வரைந்தார். பாபாவின் பாதுகைகள் மற்றும் புவனேஸ்வரி அம்மாவின் யந்திரத்துடன், ஸ்ரீ ராக்காடி பாபாவின் இந்த ஓவியமும் ஆசிரமத்தில் நிறுவப்பட்டது.


ஒரு சந்தர்ப்பத்தில், சுவாமிஜி பாபாவின் பாதுகைகளின் சிறப்பைப் பற்றி பேசிக் கொண்டிருந்தார், “பாபாவே பாதுக்காக்களில் வசிக்கிறார்” என்றார். பாபா மண்டபத்தில் பக்தர்கள் அனுபவித்த பல புகழ்பெற்ற சம்பவங்களுள் ஒன்று, 1990 க்குப் பிறகு நடந்தது. சுவாமிஜியின் ஆசீர்வாதத்துடன், ஒரு பெண் பக்தருக்கு ஒரு முறை ஆசிரமத்தில் தங்கி தனது சேவைகளை வழங்குவதற்கான வாய்ப்பு கிடைத்தது. அவள் தனது நேரத்தை சுவாமிஜியின் அருகாமையிலும், சப்தசதி பாராயணம் செய்வதிலும் கழித்தாள் . ஒரு நாள் , அவர் தனது சப்தசதி புத்தகத்தை பாபா ஹாலில் மறந்து விட்டுவிட்டு, இரவு நேரத்தில் அதை மீண்டும் கொண்டு வரச் சென்றார். அவர் பாபா ஹால் கதவுகளைத் திறந்தபோது, ​​அந்த மண்டபத்தை ஒரு அற்புதமான, பரலோக வாசஸ்தலமாகக் கண்டார் மற்றும் ஆயிரக்கணக்கான சித்தர்கள் ,ஆழ்ந்த தியானத்தில் இருப்பதை கண்டார் .


இந்த காட்சியை பார்த்து திகைத்துப்போன அவள் உடனே தன் அறையை நோக்கி ஓடினாள். வெவ்வேறு உலகங்களைச் சேர்ந்த அனைத்து உயிரினங்களும் தூய்மையான, எல்லையற்ற குரு கிருபைக்காக ஏங்குகின்றன என்பதை நிரூபிக்கும் ஒரு எடுத்துக்காட்டு இது!


|| நமோ நம ஸ்ரீ குருபாதுகாபியாம் ||


 

84 views0 comments

Commentaires


bottom of page